Review: Years of Light ปีแห่งแสง

    ป๊อก-ทศพล บุญสินสุข คือศิลปินรุ่นใหม่คนหนึ่งที่มีผลงานมาอย่างต่อเนื่อง ไม่ว่าจะงานเพลงอย่างวง Coconut Cream ที่ทำร่วมกับเพื่อน หนังสั้นกว่าร้อยเรื่อง นิทรรศการศิลปะเล็กๆ หรือแม้กระทั่งงานเขียนอย่างหนังสือรวมเรื่องสั้นจำนวน 3 เล่มในช่วงสิบปีมานี้ (2008-2014) ที่กลายมาเป็นบ็อกซ์เซต Years of Light ปีแห่งแสง

    นอกจากความสม่ำเสมอในการสร้างงานเขียนออกมาเรื่อยๆ อันเป็นสิ่งที่พบได้ยากในแวดวงนักเขียนที่ทำหนังสือเองแล้ว มู้ดแอนด์โทนที่ดูเรียบง่ายทว่าแปลกประหลาด ก็ยังสร้างเอกลักษณ์ให้ผู้เขียนอย่างทศพลเป็นอย่างดี จนเคยมีคำพูดถึงงานของเขาว่า "ล่องลอยและกระจายอยู่ในชั้นบรรยากาศ ชนิดที่คุณอาจจะรู้สึกว่าเคยได้ดูผลงานของเขาไปแล้วโดยไม่รู้ตัว"

    ดีไซน์สไตล์น้อยๆ ที่ปรากฏบนกล่องใส่ และหน้าปกสีสันน่ารักนั่นก็เป็นอีกเสน่ห์ที่ทำให้บ็อกซ์เซตนี้น่าสนใจขึ้นไปอีก ยิ่งถ้าเมื่ออ่านหนังสือจบแล้ว จะรู้สึกได้ทันทีว่ามวลอักษรมันช่างเข้ากันได้ดีกับภาชนะบรรจุเหลือเกิน

    ในบ็อกซ์เซตประกอบไปด้วยรวมเรื่องสั้น 3 เล่ม ได้แก่ เอสกิโมกับแมวน้ำ, สมุดจดแมว และ สาวโรงงานชื่อฝ้าย ฉบับปรับปรุงใหม่พร้อมเรื่องสั้นคัดสรรในแต่ละช่วงปีที่ไม่เคยตีพิมพ์มาก่อน ซึ่ง Years of Light เปรียบเสมือนช่วงเวลาก่อนเกิด 'ปีล่องหน (The Vanished Years)' หนังสืออีกเล่มของเขาที่จะออกเร็วๆ นี้

    เคยมีคำกล่าวว่าหนังสือแต่ละเล่มล้วนสะท้อนถึงช่วงชีวิตห้วงความคิดของผู้แต่ง เช่นเดียวกันกับรวมเรื่องสั้นทั้ง 3 เล่มของทศพล ไม่ว่าตอนนั้นเขาจะหมกมุ่นอยู่กับอะไรหรือใช้ชีวิตที่ไหน ชายหนุ่มก็มักจะหยิบจับประสบการณ์ และสภาพแวดล้อมที่ประสบมาบอกเล่าในเรื่องเล่าด้วยเสมอ

    'เอสกิโมกับแมวน้ำ' เปรียบเสมือนบันทึกช่วงเวลาที่เป็นจุดเริ่มต้นของปีแห่งแสง เพราะทุกครั้งที่ย้อนกลับไป ความทรงจำยังส่องสว่างด้วยแดดตอนเช้า ฉาบให้ทุกอย่างเป็นสีทอง

    'สมุดจดแมว' หลังจากเขียนต้นฉบับเล่มนี้ เขาก็เริ่มมีแมวมาอยู่ด้วย แม่แมวมาคลอดลูก ท้องที่ 1 สองตัว ท้องที่ 2 เจ็ดตัว แล้ววันหนึ่งแมวก็ตัดสินใจหายไปจนหมด

    'ฝ้าย/สาวโรงงานชื่อฝ้าย' เล่มสุดท้ายของไตรภาค เปรียบเช่นช่วงพลบค่ำเวลาเย็น เห็นท้องฟ้าหลากสี ก่อนที่กลางคืนจะคืบคลาน คนที่ได้มองพระอาทิตย์ตกดินในแต่ละวันกับคนที่คุณรัก คนเหล่านั้นช่างโชคดี

    ลีลาของนักเขียนที่เป็นทั้งนักทำเพลงและผู้กำกับคนนี้ น่าสนใจไม่น้อย แม้บางเรื่องจะสั้นๆ จนคล้ายเป็นเหตุการณ์หนึ่งๆ ทว่าความแปลกประหลาดกับบรรยากาศเหนือจริงก็ทำให้ตัวละครและเรื่องราวที่ดูธรรมดากลายเป็นเรื่องไม่ธรรมดาขึ้นมาได้

"เธอมีดวงจันทร์โคจรรอบตัวเธออยู่สามดวง ทำให้ผมไม่สามารถเข้าไปใกล้เธอได้ตลอดเวลา ต้องคอยห่างเมื่อดวงจันทร์โคจรมา"

(จากเรื่อง ดวงจันทร์)

"บางอย่างผมลืมไปแล้วว่าทำหายไปด้วยซ้ำ ของเกือบทุกอย่างทยอยกลับคืนสู่ที่เดิม แต่ยังคงมีสิ่งหนึ่งสิ่งเดียวที่หายไป สิ่งนั้นไม่เคยกลับมาหา ไม่เคยซักครั้งเลยจริงๆ"

(จากเรื่อง ที่หายไป)

    ปัจจุบัน ธารน้ำแข็ง หมาป่า พจนานุกรม แมว สัตว์นานาชนิด รวมไปถึงสถานที่ สิ่งนามธรรมที่ทศพลหยิบมาใช้ในเรื่อง ช่วยขยับขยายเพดานแห่งจินตนาการให้กว้างต่อไปเรื่อยๆ เมื่ออ่านเรื่องสั้นของเขาแต่ละครั้ง เราจึงมักได้อะไรใหม่ๆ ไม่ซ้ำเดิม ทั้งความรู้สึกที่ตกค้าง ความทรงจำที่เย็นเยียบทว่าเบาหวิว คล้ายได้หลุดลอยออกไปไกลออกนอกโลก

    แม้งานของเขาทั้ง 3 เล่มจะดูตามใจ ปะปนไปด้วยตัวตนของทศพลจนสัมผัสได้ แต่เชื่อเถอะว่ารวมเรื่องสั้นที่เอาแต่ใจทั้ง 3 เล่มนี้จะพาเราไปสำรวจความรู้สึกลึกๆ ข้างในผ่านโลกเหนือจริงของเขา ที่แม้ว่าจะมีสัตว์ประหลาดยักษ์และบึงที่เงียบที่สุดในโลกก็ตาม เขาและเราก็ยังหนีไม่พ้นความรักและความเจ็บปวดอยู่ดี

เดือนเพ็ญ จุ้ยประชา

นักเขียนและกองบรรณาธิการที่พบเจอตัวได้ตามหอศิลป์และร้านหนังสือ ชอบกินแซลมอนและชาบู อยากแก่ไปเป็นคุณป้าใจดีและมีฝูงแมวห้อมล้อม