หากคุณไปเมืองภูเก็ต แล้วอยากได้ประสบการณ์สุดอาร์ต หรือแปลกประหลาดในทางที่ดี เราขอแนะนำที่นี่เป็นที่แรกและที่เดียว! …ขอให้คุณใช้เวลายามค่ำสักคืนหนึ่ง ไปเยือนซูตเตอร์บาร์ที่ชื่อ Z1MPLEX

    Z1MPLEX MIXOLOGY LABORATORY เป็นร้านขายเครื่องดื่มแอลกอฮอลล์แบบช็อตที่เจ้าของร้านสร้างสรรค์ขึ้นเอง ตั้งอยู่บนถนนพังงา ใกล้ย่านโอลด์ทาวน์ของเมืองภูเก็ต มองจากนอกร้านอาจดูขรึมๆ และไม่ได้บอกอะไรเกี่ยวกับสิ่งที่อยู่ข้างในมาก แต่เผื่อเข้ามาสู่ในตัวร้าน ด้วยบรรยากาศสลัวๆ ผสมแสงไฟสีหลุดโลก เคาน์เตอร์บาร์ที่เป็นแท่นไฟส่องสว่างยาวเหยียด และการตกแต่งร้านสไตล์สตรีท ที่มีผลงานของ Benzilla อยู่บนผนังด้วย รวมทั้งข้าวของสะสมสนุกๆ ของเจ้าของร้านที่วางแทรกอยู่บนชั้นหลังเคาน์เตอร์บาร์ แถมเมื่อมองไปยังหลังร้าน เรายังเห็นหน้าต่างวงกลมที่เชื่อมต่อกับบูทดีเจที่คอยเปิดเพลงสร้างบรรยากาศ

    และถ้าคุณได้ลองพูดคุยกับเจ้าของร้านและบาร์เทนเดอร์ (Founder& Mixologist) แห่ง Z1MPLEX ก็จะพบว่าเขามีประวัติที่น่าสนใจไม่เบา

    ทอม-พริษฐ์ อัธยาตมวิทยา เป็นคนภูเก็ต ที่เคยไปร่ำเรียนและทำงานโฆษณาที่กรุงเทพฯ เขาทำงานเป็นครีเอทีฟอยู่หลายปี และทำได้ดีจนถึงขั้นได้รางวัล Gold Cannes Lions มาแล้ว

    "ได้รางวัลปุ๊บผมออกจากงานเลย แล้วก็ย้ายกลับมาภูเก็ตครับ โดยที่โจทย์ของผมคือผมไม่รู้เลยว่าผมจะกลับมาทำอะไร แต่ว่าตอนที่เป็นครีเอทีฟผมก็เป็นดีเจด้วยครับ ตอนกลับมาภูเก็ตแรกๆ นี่ผมรู้สึกว่า การแต่งกายของคนที่นี่มันน่าจะได้กว่านี้อีกนิดนึง" เขาเล่าสนุก "งั้นเราทำร้านเสื้อผ้าก็แล้วกัน แล้วตอนนั้นน่ะคือมีรุ่นน้องที่เขาย้ายมาภูเก็ตด้วยแล้วเขาเป็นดีไซเนอร์ เราก็เลยมาทำแบรนด์เสื้อผ้าที่เหมือนจะเรียบง่าย แต่มีดีเทลฟังชั่นซ่อนอยู่ Simple แต่ Complex ซึ่งชื่อร้านมาจากตอนนั้น"

    เมื่อปิดร้านเสื้อผ้า ด้วยความที่เป็นดีเจอยู่แล้ว ทอมก็เลยจัดให้มีบูทดีเจอยู่ในร้านเพื่อให้ตัวเองได้เปิดเพลงสร้างบรรยากาศไปด้วย แต่พอทำไปสักพักเขาพบว่าสิ่งที่ขายได้ไม่ใช่เสื้อผ้า หากแต่เป็นเบียร์เป็นหลัก จึงปรับร้านมาเป็นร้านขายแอลกอฮอลล์แทน

    แต่ต่อมา ทอมก็พบความจริงที่น่าเจ็บใจอีกว่าลูกค้าส่วนหนึ่งมักจะดื่มเบียร์โปรโมชั่นในร้านอื่นๆ มาก่อนที่จะมาฟังเพลงในร้านของเขา ยิ่งกว่านั้นคือมีลูกค้าที่แอบพกเหล้าเข้ามาดื่มเองเลยด้วยซ้ำ ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจทำสิ่งที่ลูกค้าไม่น่าจะหาจากทื่อื่นได้

    "จุดเริ่มต้นผมก็คิดว่า โอเคในเมื่อร้านมันเป็นรูปแบบเหมือนบาร์อยู่แล้ว ถ้างั้นสิ่งที่ควรจะมีก็น่าจะเป็นค็อกเทลนะ แล้วยุคนั้นสิบสองปีที่แล้ว มันเป็นยุคของทุกคนบอกว่าทำ Signature Cocktail …แต่ทุกร้านก็มี Mango Mojito แล้วมาเรียก Signature Cocktail คือทุกคนเปิดหนังสือแล้วทำตามเอา ผมก็เลยคิดว่า ถ้าเราไม่มี Reference เลย ทำขึ้นมาโดยที่มันไม่มีแหล่งอ้างอิงใดๆ ทั้งสิ้น เราก็สามารถเคลมได้ว่ามันคือ Signature จริงๆ หรือเปล่า"

    "ผมเริ่มทำค็อกเทลอยู่ประมาณ 3 เดือนครับ จากคนที่ไม่ดื่มแล้วไม่รู้อะไรเลยก็ลองไปเรื่อยๆ เพราะว่าเป็นคนชอบทานอาหาร และอะไรไม่อร่อยไม่กิน ผมเป็นคนแบบซีเรียสเรื่องรสชาติอยู่ ก็เลยโอเค เราทำให้เครื่องดื่มแก้วนึงรสชาติออกมาประมาณนี้ แต่คือสุดท้ายไม่ว่าผมจะพารสชาติมันไปไกลได้แค่ไหน หน้าตามันก็เหมือนเดิม"

    "แล้วยุคนั้นเป็นยุคของการเอาเบคอนมาวาง เอาดอกไม้มาวางบนเครื่องดื่ม แล้วก็ขายราคาแพงสุดขีดครับ เพราะดอกไม้ดอกนึงอาจจะแพงกว่าเหล้าที่อยู่ในแก้วก็ได้ ผมก็มาคิดว่าถ้าเราตกแต่งข้างในแก้วแทนล่ะ โจทย์ของผมคือสิ่งนั้น ผมก็เริ่มทดลองไปเรื่อยๆ จนมันมีจุดเปลี่ยนก็คือเราทำค็อกเทลอยู่ มีรุ่นน้องคนหนึ่งเอาแก้วมาให้ มันเป็นแก้วช็อตรูปหัวกะโหลก ผมก็โอเค งั้นเดี๋ยวลองทำให้เครื่องดื่มข้างในแก้วมันเรียงเป็นรูปสมองก็แล้วกัน ผมคิดว่าทำได้ง่ายๆ แต่ลองอยู่เป็นอาทิตย์จนทำได้ในที่สุด แล้วลูกค้าก็ชอบ คือมาเพื่อเพื่อสั่งเมนูเดียวเลย เริ่มไม่มีคนสั่งค็อกเทลแล้ว" เขาหัวเราะเมื่อเล่าถึงความเปลี่ยนแปลงและการทดลองที่ค่อยๆ นำพา Z1MPLEX มาเป็นร้านที่ขายเครื่องดื่มแบบช็อต

    หลังจากนั้นทอมก็ท้าทายตัวเองมากขึ้นๆ เขาลองเปลี่ยนแก้ว ทำเครื่องดื่มที่เรียงชั้นและรูปทรงใหม่ๆ

    "ผมเรียนรู้จากการทำไปเรื่อยๆ ผมก็ไปลองกับแก้วต่างๆ ลองเล่นไปเรื่อยอยู่ประมาณเดือนนึงผมก็มีประมาณ 7-8 เมนู แล้วก็มีลูกค้าประจำคนนึงบอกผมว่า 'ทอมคุณรู้ตัวไหมว่าคุณกำลังเล่นอยู่กับอะไร มันคือ Density-ความหนาแน่น' พอได้คำนี้คำเดียวอีกหนึ่งเดือนผมก็ทำออกมาได้อีก 40 เมนู คือผมรู้แล้วว่าตัวเองควบคุมอะไรได้"
เขาสร้างเมนูเครื่องดื่มที่เป็นเหมือนงานศิลปะออกมาเรื่อยๆ และเริ่มเป็นที่พูดถึงแบบปากต่อปาก

    เพื่อให้ชัดเจนขึ้นอีกหน่อย เราขอเล่าให้ละเอียดขึ้นอีกนิดว่าเมื่อคุณเดินเข้าไปในร้าน ผ่านบรรยากาศของเสียงเพลงและแสงไฟที่ทอมจัดวางเอาไว้ คุณได้นั่งลงตรงหน้าเคาน์เตอร์บาร์ตรงจุดที่คุณชอบแล้ว คุณก็จะได้เลือกเครื่องดื่มที่มีชื่อเมนูเป็นนามธรรมหรือเป็นคำแปลกๆ อย่าง Aztec Jellyfish, TR1P, Fourth Dimension, Unrealm หรือ Timefall (ปัจจุบันมีเมนูเครื่องดื่มราว 22 รายการ)

    แล้วทอมจะเริ่มต้น 'การแสดง' ของเขาให้คุณได้สัมผัสประสบการณ์ ตั้งแต่การเปิดไฟจุดใต้เคาร์เตอร์ที่วางตำแหน่งให้ตรงกับที่นั่งของคุณเป๊ะๆ และการเลื่อนส่วนผสมต่างๆ ผ่านรางเหล็กที่อยู่บนเคานต์เตอร์มาประจันต่อหน้าคุณ แล้วการร่ายส่วนผสมต่างๆ ตามเมนูนั้นๆ ก็จะเริ่มต้นขึ้น ท่วงท่าของเขาดูเหมือนกับเพอร์ฟอร์มิ่งอาร์ตขนาดย่อมๆ ก่อนจะปิดท้ายด้วยการวางไฟส่องสว่างเฉพาะจุดลงบนปากแก้วที่จะทำให้คุณสามารถส่องดูเครื่องดื่มในแก้วได้อย่างเห็นมิติต่างๆ ในทุกๆ ด้าน เป็นการปิดโชว์จากเจ้าของร้าน

    หลังจากนั้น คุณจะได้ใช้เวลาส่วนตัวเพื่อทึ่งกับเครื่องดื่มในแก้วอยู่พักใหญ่ เครื่องดื่มบางเมนูอาจจะใช้เวลาหลายนาทีเพื่อให้สีสันในชั้นส่วนผสมและหยดหยาดต่างๆ ไหลเลื่อนขยับตัวอย่างสวยงามเหมือนมีชีวิต แล้วคุณอาจจะใช้เวลาถ่ายรูปหรือชื่นชมงานศิลปะในแก้วที่อยู่ตรงหน้าอีกหลายอึดใจ กว่าจะตัดใจดื่มและสัมผัสรสชาติเฉพาะตัวของมันเป็นการปิดจบประสบการณ์นี้อย่างสมบูรณ์

    "เมนูส่วนใหญ่มักจะเกิดขึ้นแบบทันทีแล้วผมก็ชอบ อย่างเช่นมีคนตั้งโจทย์ให้ผมลองทำ ผมทำปุ๊บแล้วโอเค ด้วยความที่ผมทำมาเยอะ ผมสามารถควบคุมขอบเขตของรสชาติได้ว่ามันจะไม่ออกไปจากขอบเขตไหน ฉะนั้นรสชาติแย่ๆ จะแทบไม่เกิดขึ้นกับผม เพราะว่าผมมีอัตราส่วนที่ค่อนข้างแม่นอยู่ครับ คราวนี้พอคนแรกที่สั่งดื่มเขาบอกว่าอร่อย พอเขากลับไป ผมก็ทำอีกแก้วนึง ให้ลูกน้องเป็นคนลองครับ บางเมนูผ่านไปเป็นปีแล้วผมถึงได้ลอง ผมก็จะทดลองไปเรื่อยๆ ระหว่างทาง อาจจะมีบิดไปทีละนิดทีละนิด แต่บางเมนูก็คือครั้งแรกเรารู้สึกว่ามันอยู่แล้วผมเก็บไว้ทรงนั้นเลย อาจจะแค่บิดคู่สีนิดหน่อย"

    "อย่างเมนูที่ชื่อ Fourth Dimension นี่ตั้งแต่ผมลงไปวาดในแก้วแรกได้ ผมเปลี่ยนประมาณ 5 แบบ พอผมได้แพทเทิร์นนั้นแล้วผมก็หยุดเลย เพราะถ้ามันไม่เหมือนกัน คนอาจจะไม่ศรัทธาในตัวผม ผมเลยทำให้เหมือนกันทุกแก้วเลย โจทก์ผมคือผมต้องทำเหมือนกันทุกแก้ว เพราะความสามารถของผมไม่ได้เป็นพรสวรรค์ครับ มันคือพรแสวง ผมแค่เอ่อมีความเป็น OCD บวกกับเปอร์เฟกชั่นนิสต์ บวกกับโรคจิตหน่อยๆ แล้วก็ Ego หนักๆ เลยออกมาเป็นสิ่งนี้ครับ" ทอมเล่าพลางหัวเราะสนุก

    ปัจจุบันร้าน Z1MPLEX ยังมีลูกค้าแวะเวียนมาสม่ำเสมอทั้งรายใหม่ๆ และขาประจำ ในขณะที่ทอมเองก็ได้รับเชิญไปออกงานอีเวนต์อยู่เป็นระยะๆ ทั้งในประเทศและต่างประเทศ และชีวิตของเขายังนำพาความสนใจใหม่ๆ มาเพิ่มเติมประสบการณ์และความครีเอทีฟส่วนอยู่เรื่อยๆ (เขาบอกเราว่าเขาจริงจังกับการขี่จักรยานมากๆ และเขากำลังจะมีลูกด้วย ซึ่งน่าจะเป็นเหตุผลที่ทำให้เขาต้องขี่จักรยานอย่างระมัดระวังมากขึ้นมากๆ)

    แต่ถ้ามีใครถามถึงร้าน Z1MPLEX ในวันนี้ เขาจะบอกว่าที่นี่ยังคงเป็นห้องทดลองของเขา ที่ยังมีเรื่องให้ค้นคว้าและคิดค้นต่อไป

    "เมื่อก่อนคอนเสปต์ของผมก็คือแบบเราจะพูดว่าเราก็คือเอาวิทยาศาสตร์มาสร้างเป็นศิลปะ แต่ตอนนี้สำหรับผม มันคือการใช้วิทยาศาสตร์ใช้ศิลปะสร้างเรื่องเหนือจริงให้เป็นรูปธรรมครับ" ทอมพูดถึงร้านของตัวเองกับเราด้วยความมั่นใจ

156/48 ถ.พังงา ต.ตลาดใหญ่ อ.เมืองภูเก็ต จ.ภูเก็ต 83000

07.00 - 10.30 p.m. (ปิดวันจันทร์)

ติดตามความเคลื่อนไหวได้ทางเพจ Facebook : Z1MPLEX