หากคุณยังไม่รู้จัก ทวีพงษ์ ประทุมวงษ์

    แนะนำโดยย่อ ทวีพงษ์ คือช่างภาพสายสตรีท (Street Photography) ที่มีสายตาเฉียบคมอันดับต้นของประเทศ ภาพถ่ายของเขามักชวนให้คนดูแล้วรู้สึกฉงนปนอารมณ์ขัน ซึ่งเป็นเอกลักษณ์ของเขา ทำให้ทวีพงษ์ได้รับรางวัลชนะเลิศจากการประกวดภาพถ่ายแนวสตรีทระดับโลกต่างๆ และยังเคยถูกยกย่องจาก  Streethunters.net ในปี 2015 ให้เป็น 1 ใน 10 ช่างภาพสายสตรีทที่มีผลงานน่าจับตาที่สุดของโลก

    ที่สำคัญเขาคือช่างภาพสายสตรีทเอเชียคนแรกที่ได้ถูกคัดเลือกให้เป็นหนึ่งในสมาชิกของ iN-PUBLiC กลุ่มช่างภาพสายสตรีทที่ได้รับการยอมรับระดับโลก!

    เรื่องราวภาพถ่ายและการได้รับรางวัลต่างๆ ของทวีพงษ์ ปัจจุบันแค่เพียงนำชื่อเขาไปเสิร์ชกูเกิลก็มีให้อ่านได้อย่างมากมาย ทว่าเรื่องที่เราจะนำเสนอต่อไปนี้ คืออีกมุมมองหนึ่งที่ยังไม่เคยถูกเผยแพร่ที่ไหน และมีแต่คนใกล้ชิดทวีพงษ์เท่านั้นที่จะทราบว่า ข้างหลังภาพของเขา... มีชายผู้หนึ่ง

    แน่นอน นี่ไม่ใช่เรื่องราว 'ข้างหลังภาพ' นวนิยายอมตะสุดแสนโรมานซ์ (Romance) ระหว่างนพพร กับหม่อมราชวงศ์หญิงกีรติแต่อย่างใด แต่ข้างหลังภาพของทวีพงษ์ คือเรื่องราวโบรมานซ์ (Bromance) ระหว่างเขากับเพื่อนสนิทคนหนึ่ง

    พลิกด้านหลังภาพถ่ายของพงษ์ขึ้นมา เพื่อนของเขาคนนี้คือสายตาอีกคู่ที่คอยให้คำปรึกษา คอยเตือน และคอยช่วยคัดภาพที่ทวีพงษ์ถ่ายมาจำนวนมากในแต่ละวัน หลายภาพที่ทวีพงษ์ได้รับรางวัล ส่วนหนึ่งเพราะผ่านเกณฑ์ของเจ้าของสายตาคู่นี้

    ในด้านคนทำงานศิลปะ การมีผู้ช่วยคอยวิจารณ์งานให้นับว่าไม่ใช่เรื่องแปลกเสียทีเดียว และถือว่าเป็นประโยชน์ยิ่งต่อการพัฒนางานสร้างสรรค์ด้วยซ้ำ

    เมื่อเข้าสู่ช่วงมหา'ลัย ทวีพงษ์เลือกที่จะเข้าไปเรียนสายนิเทศฯ ขณะที่อาจศึกเรียนสายสถาปัตย์ ทั้งคู่เรียนกันคนละสถาบัน ถึงอย่างนั้นทวีพงษ์ก็ยังคงติดต่อไปหาเพื่อนอยู่เป็นประจำ เพื่อขอคำปรึกษาจากเพื่อนคนนี้ และก็ให้อาจศึกช่วยเขียนสตอรี่บอร์ดให้กับหนังสั้นระดับนักศึกษา ซึ่งพงษ์เคยได้รางวัลชนะเลิศ

    "ไม่เพียงเท่านั้นนะครับ ตอนที่เรียนจะมีวิชาจัดแสง โดยปกติคนอื่นเขาก็ลองออกแบบวางแสงมุมต่างๆ กันในสตูดิโอ แต่ผมไปหามัน 'เฮ้ย มึงเปิดทรีดีโปรแกรมขึ้นมาที แล้วลองดูให้หน่อยดิว่าจะวางแสงยังไงได้บ้าง' เหมือนผมเป็นโรคจิตมาตั้งแต่เด็ก ต้องการความสมบูรณ์แบบ แล้วผมเรียนแถวรังสิต มันอยู่บางมด ผมจะขับรถขึ้นทางด่วนไปหามันบ่อยมาก" พงษ์เล่าถึงเพื่อนเพิ่มเติม

    กระทั่งทั้งคู่เรียนจบออกมาทำงานของตนเอง พงษ์เปิดโปรดักชันเฮาส์รับงานมีเดียต่างๆ ขณะเดียวกันอาจศึกประกอบอาชีพเป็นสถาปนิก ทั้งสองก็ยังคงได้ร่วมงานกันอยู่บ่อยครั้ง

    และด้วยความที่เชื่อมั่นในความเก่งของเพื่อน เมื่อพงษ์เริ่มหันมาสนใจถ่ายภาพแนวสตรีท เขาก็ย่อมต้องการกุนซือที่เก่งกาจ

    ตลอดระยะเวลาการเป็นผู้ช่วยเลือกภาพให้กับทวีพงษ์มาตั้งแต่เขาเริ่มต้นถ่ายสตรีท หรือมากไปกว่านั้นคือ ตลอดระยะเวลามากกว่า 20 ปี ที่ทั้งสองเป็นเพื่อนกันมา แน่นอนว่าสายตาของเพื่อนคนนี้ย่อมมองเห็นความเปลี่ยนแปลงของชีวิตและผลงานของทวีพงษ์ได้อย่างชัดเจน

    "ผมไม่แน่ใจว่าจะอธิบายยังไงดี ตลอดระยะเวลาที่ดูภาพถ่ายของพงษ์มา ความเปลี่ยนแปลงที่ผมเห็นก็คือ เรื่องมุมมอง มันลงล็อกขึ้น จากเดิมที่ดูไม่ค่อยชัดเจน ปนกันไปหลายๆ แนว ตอนนี้ถ้าใครสังเกตภาพถ่ายช่วงหลังของพงษ์ จะเห็นว่ามีความเป๊ะในแนวทางบางอย่างของตัวเขาเอง รูปส่วนใหญ่หลังๆ มันเริ่มชัดเจนแล้วว่าจะมีอารมณ์ขัน มีความลี้ลับ ที่กลายเป็นแนวของเขาชัดเจนขึ้นมา คือบางคนเขาถ่ายแนวขำขันก็ขำขันไปเลย บางคนก็ชอบลี้ลับแบบหลอนๆ ไปเลย แต่ของพงษ์จะมีแนวที่ทั้งขำขันและแอบหลอนๆ ไปด้วย แต่เอาเข้าจริงมันก็ไม่อาจจำกัดได้ขนาดนั้น เพราะว่าภาพถ่ายสตรีทมันไม่สามารถควบคุมอะไรได้ในทุกวัน เพียงแต่ว่าแนวโน้มภาพถ่ายส่วนใหญ่ของพงษ์ตอนนี้ ตามที่ผมเห็นจะเป็นแบบนี้ และก็ดีใจที่มีคนชอบผลงานภาพถ่ายของพงษ์"

    เรื่องราวข้างหลังภาพของพงษ์ยังไม่จบ เขายังคงกดชัตเตอร์เก็บภาพต่างๆ มานำเสนอให้เราได้ชมต่อไป ซึ่งถึงแม้บนภาพถ่ายนั้นอาจไม่มีภาพของอาจศึกและพงษ์ให้เราได้เห็น แต่ทว่าเรื่องราวมิตรภาพข้างหลังภาพของพวกเขาก็ยังดำเนินต่อไป